|
در هوا فراقی ناصر عبداللهی نازنین:راز دل همان به نهفته ماند!
|
آنگونه که هیچ کس نگفت
چونان زخم های نهفت
که نگفته اند و
اما گفتنی است !
کاش تو را از ترانه نمی گرفتند
تا بهانه ها
از تو تا خدا
باز بهانه بود این جا
و ترانه
کاش می شد به تماشایت،باز،بنشینم
نه فقط تو را ببینم
که در معنی تو بمیرم !
* فرامرز