تبليغاتX
پشت این پنجره ها - ناگهان چه زود دیر می شود!
در هوا فراقی ناصر عبداللهی نازنین:راز دل همان به نهفته ماند!
وقتی که با اشک خبر کوچ او را با تیتر"قیصر امین پور دل به پاییز سپرد و رفت"برای بخش فرهنگی هنری یک خبرگزاری حوزه اقتصادی  که در آن مشغول به کار هستم نوشتم به همکارانم گفتم که فراق نویسی دوستان و عزیزانم پیشه من شده است این جا! و البته تنها کسی بوده ام که تا این جا متفاوت از متن های کم و بیش مشابه همکارانم در رسانه ها در خبر اشاره به آثارفخیم و ممتاز حوزه ترانه ای  قیصر فقید با ذکر نام "ناصر عبداللهی"نازنین داشتم و همچنین سید حسام الدین سراج و محمد اصفهانی و علیرضا افتخاری که از صداهای آواخوان مهربانه و دل کوک شعر آن شاعر عشق و خورشید بودند.

در میان پیام کوتاه هایی که با ذکر چند خطی از حکایت "سر بلند" برای جناب سراج عزیز و سهیل محمودی    داشتم اما زمانی که به سراغ یادگار عزیز ناصر -نوید- رفتم که شماره همراهش از همان سالهای قبل که گوشی را ناصر نازنین بر می داشت و به اسم متبرک و عزیز او در فهرست شماره هایم بود و حالا شماره همراه نویدش است حالی شدم که دیگر یارای نوشتنم نیست...

اي داد، كس به داغ دل باغ، دل نداد / اي واي، هاي هاي عزا در گلو شكست

تا آمدم كه با تو خداحافظي كنم / بغضم امان نداد و خدا...در گلو شكست

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 11:30  توسط فرامرز.ن  |